Budowa w osadzie fabrycznej Żyrardów obiektu, dzięki któremu na szeroką skalę możliwe byłoby prowadzenie działalności kulturalnej, stanowiła ważny element wizji nowoczesnego osiedla przemysłowego, jakiej zawsze hołdowała rodzina Dittrichów - długoletnich właścicieli Zakładów Żyrardowskich. Brak większych doświadczeń w realizacji podobnych założeń architektonicznych - na początku XX w.- spowodował, że ostatecznie bryła budynku przyjęła oryginalne kształty. Zastosowano nowe materiały i rozwiązania konstrukcyjne - balkon widowni stanowi wewnętrzną obręcz nośną kopuły, wykonanej z żelazobetonu - na Mazowszu nigdy wcześniej nie używanego w takim celu.

  Powstała instytucja miała służyć rozwojowi życia kulturalnego robotników (kadra administracyjna Zakładów Żyrardowskich dysponowała już swoim elitarnym klubem - „Resursą”) i wkrótce po uroczystym otwarciu - w niedzielę, 26 stycznia 1913 r. - przylgnęła do niej nazwa „Ludowiec” lub (bardziej oficjalnie) „Dom Ludowy”. Duża sala widowiskowa i rozbudowana scena pozwalały organizować spektakle teatralne (w tym szczególnie wówczas modne przedstawienia teatru muzycznego), koncerty oraz inne formy rozrywki i zabawy. Od początku aktywną działalnością wyróżniały się Towarzystwa Śpiewacze „Lira” i „Echo” - dziś także z naszą placówką ściśle związane.

Niezwykłość CK - (nazwa Centrum Kultury, nadana przez Radę Miasta Żyrardowa 30 maja 2008 r., podkreśla dotychczasową pozycję instytucji, wskazując jednocześnie perspektywy rozwoju - wcześniej używano nazw Międzyzakładowy, a następnie Miejski Dom Kultury) - polega nie tylko na pojawieniu się w pejzażu Żyrardowa tak wcześnie, bo przecież jeszcze pod carskim zaborem. Wrażenie robi też konsekwencja, z jaką po każdej wojnie czy kryzysie gospodarczym wraca do swego właściwego przeznaczenia, choć czasem służy też polityce (głównie - wiecowaniu). Gościli tu nawet premierzy RP: Jędrzej Moraczewski i Ignacy Daszyński (a w ostatnich latach - także prezydent RP Aleksander Kwaśniewski, ks. biskup łowicki Alojzy Orszulik, Leszek Balcerowicz, Janusz Korwin-Mikke). Regularnie odbywają się sesje Rady Miasta Żyrardowa, ale przede wszystkim CK jest siedzibą licznych zespołów (grup, towarzystw) muzycznych, teatralnych, literackich, jak również - w miarę możliwości - miejscem spotkań hobbystów oraz miłośników szlachetnych gier: szachistów i brydżystów. Działa kino „Len”, gdzie najlepsze filmy oglądać można niemal natychmiast po polskiej premierze. Zainteresowanie budzą zajęcia DKF. Sala widowiskowa zapełnia się publicznością podczas koncertów najmodniejszych muzyków i występów znakomitych artystów scenicznych (starsi bywalcy pamiętają np., że tutaj karierę rozpoczynał Andrzej Rosiewicz). Na estradzie rozgrywane są turnieje wiedzy i konkursy piękności, lekcje muzyczne prowadzą filharmonicy, śpiewają chóry z różnych stron kraju, odbywają się festiwale, warsztaty i przeglądy twórczości teatralnej - „Kurtyna”, a Polski Teatr Muzyczny wystawiał słynne operetki, m. in. „Zemstę nietoperza”.

CK jest także siedzibą studia samorządowej „Telewizji Żyrardowskiej” - najstarszej (z do dziś istniejących) niepublicznej telewizji w Polsce - oraz producentem filmów dokumentalnych, wydawnictwem fonograficznym (płyty CD) i książkowym (literatura piękna). Ponadto w czasie wakacji prowadzi letnią akcję wypoczynkowo-turystyczną dla dzieci i dorosłych, a przez cały rok oferuje profesjonalną organizację przyjęć, bankietów, zabaw tanecznych, uroczystości rodzinnych i spotkań biznesowych, jak również usługi w zakresie wynajmowania sprzętu audiowizualnego, nagłaśniającego oraz oświetlenia.

Część parteru budynku zajmuje prywatna kawiarnia-herbaciarnia „Tygielek”, oferująca swoim gościom wielką różnorodność wszelkich - m.in. egzotycznych - napojów oraz dania barowe i restauracyjne.